Ete kemiğe bürünüyor hayalin bu saatlerde işte tam bu saatlerde kıyamet kopuyor, nekadar dua varsa bildiğim adını katık edip okuyorum, donuyor zaman, kesiliyor saatlerin tıkırtıları, zehir zemberek sessizlik, ardından yıkılıyor göğümün tavanı, doğarken ödünç aldığım nefesi geri veriyorum, işte hep bu saatlerde.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta