Ete kemiğe bürünüyor hayalin bu saatlerde işte tam bu saatlerde kıyamet kopuyor, nekadar dua varsa bildiğim adını katık edip okuyorum, donuyor zaman, kesiliyor saatlerin tıkırtıları, zehir zemberek sessizlik, ardından yıkılıyor göğümün tavanı, doğarken ödünç aldığım nefesi geri veriyorum, işte hep bu saatlerde.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta