Yokluğuna alışmaya çalışıyorum.
Bazen çekiliyorum bir köşeye,
Bakıyorum ki hayalin sarılmış geliyor gözyaşlarıma.
Durup izliyorum süzülüşünü yanaklarımdan.
Ne zaman üzülsem ve dolsa gözlerim,
Yine yetişiyorsun hayalinle bile.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta