Hayali’ye Taştir Şiiri - İbrahim Kiraz

1.

Cihan-ara cihan içindedir arayı bilmezler,
Nefis vermiş canın fermanın yazık fermanı bilmezler,
Ölümsüzlük suyun içmiş olan dünyayı bilmezler,
Ateş pürnar olan tandırki pervaneyi bilmezler,
O mahileri derya içredir deryayı bilmezler.

2.

Harabat ehline duzah azabın anma iyi zahid,
Nurun çok sanma kibir etme sen nuru hu zahid,
Narin az bilme küçük görme şol günahı zahid,
Günah dolmuş kaba zul bakma var sebebi zahid,
Ki bunlar ibn-i vakt oldu gam-ı ferdayı bilmezler.

3.

Şafak-gun kan içinde dağını seyretse aşıklar,
Günah işler bilin mi gövdede kimlerki nazırlar?
Ne gül anlar ne bülbülün, ne canın cananın anlar?
Bakar gül yüzlü canların yüzü hayran da kalmışlar,
Güneşe zerre görmezler felekte ayı bilmezler.

4.

Hamid’e kaderine riste-i eşki takup bunlar,
Suyun serpedur şu pervanen ise perva ne canlar,
Ateş bağrı yakmadan ne bilse ki şol yananın anlar,
Ne aşık bilmeden ne maşuku, aşkı bu sanmışlar,
Atalar tir-i maksudu nedendir yayı bilmezler.

5.

Hayali fakr salan geçenler cism-i uryanı,
İtar ister neyi, yazıyor dem dem okunmaz mı?
De olsun, boşa gidemez saklama mercanı,
Okur belki biri erer, anlar hakikati.
Anınla fahrederler atlas u dibayı bilmezler.