Sensizlik huzuru elverirse eğer, ben huzursuzluğu seçtim…
Ve neyin pahasına olursa olsun, ölümsüzlüğü buldum ruhumda,
Bir lokma ekmeğe, bir yudum suya, bir tutam tuza hasret gibiyim ellerinde…
Ellerin yağmur olmuş, şimşekler gibi çakar üstüme…
Hiç doğmamış gibi seni sevmek…
Ve bir hayalhaneye davet edilmiş gibi ruh-i alem!
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta