Kırık kalbimin yerini bulamaz oldum
Halbuki kırılan her parçayı yerine tekrar yerleştiren sendin
Aynı değildik seninle acılarımızın derinliğinde benzeştik
Her çizgisini ezbere bildiğim ellere dokunamaz oldum
Her rengini ezberlediğim gülüşünü unutmaya başladım
Öyle kırdın öyle dağıttın ki gitmeye de kalmaya da yorgunum.
Ne aşkımı yenebilirim ne öfkemi
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta