Sen değil, kuru diken olsaydı dil döktüğüm
Rengarenk çiçek açar, yemiş, meyva verirdi
Demir kapı olsaydı önünde diz çöktüğüm
Taş kalbine inatla, damla damla erirdi.
Gece yarısı doğup şafak sökerken ölen
Kaç yüz mısra defnettim sensizlik mezarına
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta