Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hayaller olmadan gerçekler yaşama nasıl geçsin? Bir rastlantı belki? O da ne denli sağlıklıdır, bilinmez..
Şiirin içeriğine düşen de bir hayal, kanımca.. Bir dilekler yumağı.. 'Sonsuza kadar, hatta sonsuzda bile özlenen, istenen bir beraberlik... Bir sevda..'
Güzeldi şiir Müjgan Hanım... Tebriklerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta