Kapıdan çıkışımızla bir sabırsızca çekiştirip kolumdan, aşağı mahalledeki parkta sallanmayı isterdin ya.
Her gel gitlerinde karşı kaldırımdaki dondurmacıyı işaret eder, kaçınılmaz mimiklerinle ikna ederdin ya.
Birde düzgün yiyemezdin ki şunu
O pasaklı halinle denize paralel koştururdun ya beni peşinden
Martılara simit atıp hangisinin daha çok yediğini gözetlerdin ya
Dönüp bana kaşık çatlarınla "Ammada açmış bee" derdin ya
Eve dönüşümüzde kurulup köşene "Birde çayını içerim" demen vardı ya
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta