kırlarda keklik kanı çayımı yudumluyor
güneşli günlerin hayalini kuruyorum
rüzgarın uğultusuna kulak kesiliyor
adeta motorların sesini duyuyorum
çocukken dilimden düşmeyen o şarkı sözü
birgün mutlaka gerçek olacak biliyorum
inancınızı asla yitirmeyin çocuklar
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




'İnanın çocuklar, motorları maviliklere süreceğiz '
Benim de çok sevdiğim bir şarkıdır.
Ne güzeldi...
Umut hiç bitmesin...
Yüreğinize sağlık...
Umutsuz yaşamak kabil olmasa gerek…
Teşekkür ederim kıymetli yorumunuz için…
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta