Öyle okyanuslar geçti ki bu yaralı ruhum
Attı kendini gözlerinin kumlu sahillerine
Bıraksalar kirpiklerinde sallanarak uyurum
Her sabah saçlarını çizmez miyim tan yerine
Kader bir gece çalıp da gönül kapısını
Umut diye hüznü nasıl da verdi ellerime
Bir avuç külün dedi tutma artık yasını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta