Ne çöldeki bir vahaydı, ne de dikende bir gonca
Ama sevmiştim, tutulmuştum ona bakınca,
Gitmedim, bilmiyorum ama ölürüm uğruna.
Bir kere gidebilmek, yaşabilmek onu doya doya
Tek dileğimdi filmdeki bu güzel ova.
Buz gibi sularıyla, yemyeşil ormanıyla
Büyüledi sanki beni ihtiraslı bakışlarıyla.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta