Kuytu köşelerini sevdim hayatın.
Gece karanlığını ay düşünce.
Işık böceklerinin çaresizliğini okşadım.
Ve anladım ezikliğini dünyanın.
Cümlesi kendi iğne deliğinden sokuyordu burnunu hayata,
Hayat kıskacında sallandırıyordu boynunda ilmeği beşerin,
İçinde ak kalmış sayfa, toz pembe bahar gibi açıveriyor topraklar.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta