Kuytu köşelerini sevdim hayatın.
Gece karanlığını ay düşünce.
Işık böceklerinin çaresizliğini okşadım.
Ve anladım ezikliğini dünyanın.
Cümlesi kendi iğne deliğinden sokuyordu burnunu hayata,
Hayat kıskacında sallandırıyordu boynunda ilmeği beşerin,
İçinde ak kalmış sayfa, toz pembe bahar gibi açıveriyor topraklar.
Ben gidince hüzünler bırakırım
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.
Devamını Oku
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta