Kuytu köşelerini sevdim hayatın.
Gece karanlığını ay düşünce.
Işık böceklerinin çaresizliğini okşadım.
Ve anladım ezikliğini dünyanın.
Cümlesi kendi iğne deliğinden sokuyordu burnunu hayata,
Hayat kıskacında sallandırıyordu boynunda ilmeği beşerin,
İçinde ak kalmış sayfa, toz pembe bahar gibi açıveriyor topraklar.
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta