uzaklara çok yakınımdan dalardı gözlerin.
ağaçlar dallara rengarenk meyvelerini asardı.
sen bir denize düşerdin bütün köşebaşlarından.
ben göğsümde kupkuru gezdirirdim suları...
yüzün taşardı bir su kuyusundan,
ben bir gül yaprağını gergin tutup yanaklarına basardım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gayet hoş ve güzel olmuş.
yüreğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta