Hayal Engizesi Şiiri - Ünal Serhat Yorgancı

Su değildir, sâkin-i eşcârın aheng-i nefesi,
Cûy-ı rûhun titreyen aks-i hayâl-engîzesi.

Bir serâb-ı leyl içinde yapraklardan dökülen
Nağmedir ki sîne-i zulmette olur âvîzesi.

Gökte yıldızlar değil, ey dil, yanan nûr-ı keder,
Suyun aynasında lerzân rü’yet-i pür-sûzesi.

Gecenin koynunda bir hülyâ gibi mest u mübhemdir
Eski bir rüyanın ebr-i menekşe-rîzesi.

Rüzgârın getirdiği bu ses ne bârândır ne sel,
Bir zamanlar mâbed olmuş kalbimin dilsûz sesi.

Dalgalar mâzîyi söyler, her kıyı bir hatırat,
Sînesi pür-hûn olan târihin âh u hıçkırası.

Ey semâ, ey kubbe-i âmâde-i esrâr-ı nur,
Sende mi saklıdır ecdâdın yitik sevdâsı?

Minâre gölgelerinde uyur asr-ı ihtişâm,
Bir ezan bekler hâlâ taşların mâsum sadası.

Akşamın mor şerbeti dökülürken ufuklara,
Zamanın bî-rahm elinde solar altın çehresi.