Hayal Edebildiğin Kadarsın

Hayal edebildiğin kadarsin
Önce yaz isteklerini
Sonrada çiz
Bekle
Tüm hücrelerinle hisset
Nasıl sana geldiğini göreceksin
Göreceksin dedi danışman

Şimdi anlıyorum
Ruhumun fakirligini
Gözlerimi kapattığımda
kurmadım hiç
Ne yalı, ne de yat hayali
Zenginlik ihtiyaç olmamış demekki
İlkokulda resim defterine çizdiğimiz tek katlı evler suslermiş hayalimizi
Ah çocukluğum
Hep o bacası tüten evde ısındık
O evin kedisini sevdik
O evin bahçesinde tırmandık elma ağacınına
okulun panolarında hep o resim vardı
Kaç nesil böyle yetişti kimbilir
Kaç kere çizildi sayısı bilinmez
Bildiğimiz tek sanat buydu belkide
Ne garip
bakıp kalırım hep
Şehrin yükselen binaları arasında sıkışmış
Tek katlı bahçeli evlere
Yüreğim sızlar
Eski resimlerde kalmış bir dost gibi
Bir şeyler çeker beni kendine
Bilmem neden
Kaç kere gittim bir keresinde
O evlerden birini görmeye
Yolumu uzatım
Etrafında döndüm dolaştım
Vefa borcum varmış gibi
Görmek istedim hep
Nasılda üzüldüm yıkımına
Eve döndüm
Bir yakının cenazesinden dönmüş gibi