Hayal Denizleri Ve İsmail Şiiri - Ayşe ...

dünü yine dudağından ıskaladı gün
rüzgârların önünde dağılan bir gölgeyim
güneş açsa inan yeniden var olacağım
bir ağacın dibinde ya da bir korkuluğun
önünde

şimdi kim bilir sen
hangi bulutun yağmuru hangi tepenin rüzgârısın
ellerinde bir demet nergis hangi pencerenin altından
hangi sevgiline şiirler okuyorsun

sorsam beni tarihlere günlere hatırlamazsın
oynadığımız oyunları saklandığımız o bahçeyi
diğer çocuklara yaptığımız berbat şakaları
ve annemin elleriyle açtığı o su böreğini

hayat böyle işte
bize kötü oyunlar oynar ismail
uzaklarda sensiz şehirlere terkedilmiş metruk bir binanın
yıkık dökük merdivenleri gibiyim
düşünsene tanıdığım birileri ve albenisi yok sahip olduğum
duvarların kapıların

ah! bu şehir beni yavaş yavaş çürütüyor ismail
ismi yok sokakların keşmekeşliğinde uyanıyor her gün
geceler daha da tuhaf yalnızlık kol gezerken dört yanda
ve rüzgârların sesi daha bir gür in cin top oynar
kuytu yerlerde

ruhum sığmıyor hiçbir yere uykularımdaysa afakanlar
senin gelip geçmeyeceğin yerlerdeyse hep sonbahar havası
sensiz buralar çok soğuk sudan çıkmış bir balık gibiyim
hem bitkin hem de teknesi buza çarpmış
okyanuslar ortasında kalmış bir kaptan gibi
çaresiz ve umutsuzum

yine de gözlerimi her kapattığımda
çocuk yanımın tatlı hayalleri ve oyunları var senle ismail
kokunu musonlar toplayıp her gün getirir bana
sanki burnumun ucunda tüten bir çiçeksin
sen gelince aniden güneşler açar yüzümde kalbimde
ve güller içinde salına salına
ah! ne tatlısın sen

sevinçten uçuşan eteklerime bak ılık meltemler usul usul öperken saçlarımı

heyhat! rüya ve hayaller hep kısa süreli ismail
gözlerimi bir kırpıp açmamla birden yoksun
yoksun ya ellerim kollarım birden dökülür yanıma
kalırım öylece bomboş

annesinin terkettiği bir kedi gibiyim ismail
sensizlikten ölüyorum

ah! viran pencerelerimin baykuşları
boş sokaklarımın ah! birkaç sarhoşu ellerinde kırık rakı şişeleri
ah! sizin gibi ziyan kırılan dallarım ah! zebil ziyan bağlarım
ah! zor kaderim benim

uzaktan sesler gelir hayal meyal
gölgeler meydanlarda buluşur gün güler geçer üstümden
akşamsa iner birazdan boz tepelerden

çok korkuyorum buralarda ismail
eskiden her korktuğumda gelir sıcacık sarılırdın
şimdiyse yalnızlık sarıldığında denizini arayan bir martı gibi
fırtınalarla birlikte savrula savrula ağlıyorum

sele dönen gözyaşlarıma bak ah! acı şu garip halime
içinde sürüklenen yaşamak için mücadele eden karıncalara bak
onlar boğulmadan olur ki
karaya sana ulaşırlarsa

öp! onları gözlerinden öp! ismail beni öper gibi
beni öper gibi

2026 ilk gecesi şubatın