Kenetlenmiş ellerimiz, çıplak ayaklarımız,
sahilde dolaşacaktık yazın,
yüreğimiz, ellerimiz gibi olacaktı,
birlikte mırıldanacaktık 'Gülpembe' yi,
mehtaplı bir İzmir akşamında,
sen olacaktın tek dinleyeni,
akort makamından çaldığım sazın.
Gözlerim güzelliğine dalacaktı,
bir sevgili gibi ilk kez tuttuğum,
senin ellerin kalacaktı.
Haydi, ağla şimdi,
ne zaman anlarsın bilmem;
gözyaşıyla gelen pişmanlığın,
Kabil kadar eski olduğunu.
Kayıt Tarihi : 30.3.2001 15:50:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!