Bir adam sevdim...
Karanlıgın golgesınden cıkageldi..
Önce sözlerini sevdim..
Mis kokulu bahar cicekleri gibiydi...
Sonra gözlerini sevdim uyurken beni seyreden sıcak koyu Kahve gozlerini
Ellerini sevdim..
Sevkatle yüzümde dolaşan...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta