Hayallerimiz birer platonik sevgil.
Boşa didinip durduk değil mi ?
Kendimizi küçülttük.
Hep başkalarını düşündü.
İniyorlardı hayatımıza yılan gibi.
Panzehri ise akıllı olmaktı.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta