Kasım 1950 Yalacık. Dörtdivan-BOLU. Ayvalı-ANKARA
İniltilerini duyuyorum, ey ulu çınar.
Ama ben de hür müyüm ki?
Baltalar keskinse, kalpler de katı.
Ben de dal budağım, gür müyüm ki?
Bu can denen İlâhi bağışı,
Acımadan öldürüyoruz.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Tebrikler değerli şair dostum, ellerinize hisseden yüreğinize sağlık diliyorum evet aynen H.İbrahim Yaman çıkıyor bu haliyle farklı bir akrostiş şiir olmuş nicelerine diyor esenlikler diliyorum saygı ve sevgilerle selamllıyorum.
Okudum.
H. İbrahim Yaman çıkıyor.
Tebrikler. Şiirin anlamı da güzeldi.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta