Kasım 1950 Yalacık. Dörtdivan-BOLU. Ayvalı-ANKARA
İniltilerini duyuyorum, ey ulu çınar.
Ama ben de hür müyüm ki?
Baltalar keskinse, kalpler de katı.
Ben de dal budağım, gür müyüm ki?
Bu can denen İlâhi bağışı,
Acımadan öldürüyoruz.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Tebrikler değerli şair dostum, ellerinize hisseden yüreğinize sağlık diliyorum evet aynen H.İbrahim Yaman çıkıyor bu haliyle farklı bir akrostiş şiir olmuş nicelerine diyor esenlikler diliyorum saygı ve sevgilerle selamllıyorum.
Okudum.
H. İbrahim Yaman çıkıyor.
Tebrikler. Şiirin anlamı da güzeldi.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta