1952 - Mechul (hos geldi sefa geldi)
Bir an, damla damla, gözlerinin yeşiline, aktı gözlerim.
Süzüldü ruhumdaki tüm mavilikler kalbime döküldü.
Işıktaki zerre olsam, gözlerinden damarlarına aksam.
Kürek çekercesine derbeder bir duygu şelalesinde,
his aleminden, duygu alaminden, belleğine ulaşsam,
Hücrelerinin kayıtlarında, tek tek kendimi arasam,
Arınmış, ruhu üryan, sade, soyut olan kendimi bulsam.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta