Gecenin şafağa terkettiği zamanda, yine seninleyim,
Saçının herbir tanesini, koklayarak içime çekmekteyim,
Gözlerim tavanda resmini çizerken, açık koyu pastel renkler,
Kendi kendime zamansız deli olup gülmekteyim.
Ezan sesi güzel nida ile kulağımda,
Derinden ilham eden ney sesi eşliğinde, aşkı anlatır semazen yanımda,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta