Hep acılar içinde mutlulugun peşinde,
yıllar yılı koştukça bir türlü bulamadın.
güneş gibi yüzünü,doldurdu hep çizgiler,
ipek gibi saçların dönmüş beyaz yumaga.
Artık ne mutluluklar, ne sevda gelir sandın,
o sevgisiz kalbini,bir daha sevmez sandın.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta