Sırf hatırın için veriyorum karanlıklarımı,
Yalnızlığın acınası düşünüşlerine…
Şuh ruhları çağırdım soframa,
Başköşede tabi ki ela gözlerinle yine sen…
Ellerimizde billur kadehler, içleri dolu zülâl…
Biz içerken;
Şeytanlar, korkular ve karanlıklar hepten lal.
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




olmuyor. üç keredir yazdıklarımı silişim
karabas an öyleyse, üşüsün ve donsun
hay al, lakin gelmese dahi, sabadan
çıkıversin eller dua ile bu çıkmazdan...
ne diyeceğimi bilemiyorum. ha ille de bir kaç satır yazmalı mı? madem söyleyecek bir kaç kelime bulamadım; o halde yazmadan geçeyim mi?
benim penceremden bakamaz kimseler bu aynanın yer yer sırrı kalkmış aksine!
bu kadar üzgünlük göğsümü yaşarttı.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta