Karanlık gecelerin
Sonunda
Bir güneş doğsa
Ansızın
Tam ümitlerin
Bittiği yerde
Bir yenisi başlasa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




hayal; parasız bedel istenmeyen gem vurulamayn küçük mutluluk pınarlarımız
Hayat; Bir yerden başlayan daha sonra bir yerde son bulan bir var oluş değildir...
Hayat; Senin hissettiğince var olur ona hissettirdiğince ebedi kalır...
Alahattincin...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta