Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
çok güzel bir şiirdi kutluyorum ...yanlzı ilk başta üşer mi? düşer mi olacak ...gerisini soruyorsanız harika bir şiirdi
bakışlardan saklı kalmış hüzün
iki yakasını aralar ve narin varlığı yansıyı verir
tadını içenler bilir
buz gibi yanaklara değdi mi sersefillimsi
görünüşe aldanma
o yağış acıdır belki lakin
hiç bir zaman sefalet dilekçesi değil
ki sefil eder bu aşkın tozu
ardından bakan hayaline...
---
çoğu zaman hislerimizi hisselemek korkutur, kendimize duyduğumuz hırçın bir benlemeye düştüğümüzde.
neden hayaline düşen kalkıp gider hayatından? de 'hak görürüz hatırlamayı'...
içine çekildiğimiz sevgiyi gerçek anlamda vasıflayabilirsek, sevda uğruna sevgilisizliği çekmeyi bilmeliyiz. aslında kendimizle tamlamışsak O'nu, ona gerekli miyiz...
düşünmeli.
yokluğumuzla yokluğumuza kalmamak dileğimle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta