Ne zaman bir tenhada, kalsam yalnız başıma;
Usulca dört yanımı, sarıyor gelip hüzün.
Daldıkça hatıralar, karışıp gözyaşıma,
Akıyor damla damla; karşımda solgun yüzün.
Öylece bakıyorsun, yüzüme hayal meyal;
İstiyorum ki o an, gitme hep orada kal!
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Güzel ve anlamlı bir çalışma. tebrikederim, sağlıcaklakalın!
İzzet bey bu şiirinizde diğerleri gibi çok güzel okurken çok etkilendim kaleminiz daim olsun üsdadım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta