Ne zaman bir tenhada, kalsam yalnız başıma;
Usulca dört yanımı, sarıyor gelip hüzün.
Daldıkça hatıralar, karışıp gözyaşıma,
Akıyor damla damla; karşımda solgun yüzün.
Öylece bakıyorsun, yüzüme hayal meyal;
İstiyorum ki o an, gitme hep orada kal!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Güzel ve anlamlı bir çalışma. tebrikederim, sağlıcaklakalın!
İzzet bey bu şiirinizde diğerleri gibi çok güzel okurken çok etkilendim kaleminiz daim olsun üsdadım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta