Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İçimde var olan
gönlümü bir süs gibi kaplayan
geleceğime yön gösteren
zaman zaman cesaret veren
içimideki o hayal hiç ölmesin.............kutlarim özgür bir anlatim bu siir!yakup icik almanya
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta