Bir sokak ortası.
Sert ve soğuk taşlar.
Taşların üstünde yüzükoyun düşmüş, vurulmuş bir çocuk.
Göz kapakları sallanan bir salıncak işlevi görürcesine gidip gelmekte.
Elleri, elleri gitmek istediği yöne uzanmış.
Keskin kan kokusu, ve kurumuş çöpler içinde.
Ölüm, etrafında halaya durmuş.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta