Ayağında çamurlu lastiği
Başında mor, yeşil yazması
Kalın siyah örgülü saçları
Yüzündeki kırışıklıkları
İle tanıdım Havva Kadın`ı
.
Hastanenin bir köşesinde
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




şiir bir anlamda hayatın aynasıdır o ayna ise şairin ellerinde...gerisi boş laf...
kutlarım
Negüzel tanımlamışsınız Havva anneyi, çok duygulandım adeta adımın Mustafa olmasından hicap duydum. Oysa ben Hasibe annemi sırtımda taşımıştım. Nasıl taşımazdım onu.... Anneciğimden yüküm hiç eksik omamıştı ki..yani onun sürekli iki yükü vardı biri yüreğindeki Mustafa diğeri sırtındaki Mustafa.
Diline sağlık Nesrin hanım...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta