Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
şiir bir anlamda hayatın aynasıdır o ayna ise şairin ellerinde...gerisi boş laf...
kutlarım
Negüzel tanımlamışsınız Havva anneyi, çok duygulandım adeta adımın Mustafa olmasından hicap duydum. Oysa ben Hasibe annemi sırtımda taşımıştım. Nasıl taşımazdım onu.... Anneciğimden yüküm hiç eksik omamıştı ki..yani onun sürekli iki yükü vardı biri yüreğindeki Mustafa diğeri sırtındaki Mustafa.
Diline sağlık Nesrin hanım...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta