Nizamiye kapısına geldiğimde karşımda çapraz tüfek
İçimden ansızın yaylalar türküsünü söylemek geldi
Görünüşe göre burayı can pahasına korumak gerek
Parolayı hiç bilmediğim keşfetmeye değer bir yerdi
Terminalin tam arkasında başlı başına koca bir şehir gibi
Yeditepeli değilse bile neredeyse yedi göllü bir yerleşke
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta