Üzgünlük ağlar gözlerimden ve beni hüsrana bağlar
Cömertliğimi koparır helalimden savurur kağıt misali
Beni aşkınla yandır ki hilem varmasın kalbe
Değinilmez gafletin sefilliğine beni benden ayırın
Deryamda boğuldum eftalim ırak oldu cümlemden ayrılmışım
Herkes farklı kainat yaşatır bendinde
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta