Ümitsizlik vurmasın, yüreğine kelepçe,
Yarınlar elbet elbet bizim olacak....
Bülbül kavuşunca gül sevdiğine,
Yüreklerde elbet güller açacak.
Kalmasın karanlık sıyrılsın perde perde,
Bir gün şafak bizim için sökecek.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzeldi...
Kardeşim, ver elini,ver bana ayrılmayalım,
mısrası çok güzeldi..anlayana..:-((
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta