Çiğdemler çıkıp, zambaklar çiçek açınca,
Arılar oğul verip, koyunlar çift kuzulayınca,
Buğdaylar başak verip, dutlar beyazlayınca,
Kelebekler gibi mutlu hissediyorum kendimi.
Suya hasret toprağım, suya kavuşunca,
Kayısılar ciçek açıp, çiftime umut olunca,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta