Senin konuşmak, hava boşluğuna düşmek gibi.
Bir akşam üstü bir martı oluveriyorum ses tellerinde,
Tarçın kokan nefesinde salepleşirken kelimelerin
Bir pamuk şekerini dolar gibi dolarken saçlarını parmaklarıma
Yağmur biraz daha günahkar yağıyordu...
Bir telefon ahizesinde unutuyorum dudaklarımı.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta