Hadi kırk yılı geçtim, bir gün bile sürmedi,
Hiç mi hatırı yoktu, içtiğimiz kahvenin…
Hadi ikimiz kördük, falcı da mı görmedi,
Bahsettiği bizlerdik, fincandaki telvenin…
Sen gittin ben ağladım, iki gözüm morarmış,
Sigara içtiğimiz kül tablası sararmış,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta