Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Güzel bir şiir
Çocukluğumda komşunun evinde oturup okuma bilenlere dini içerikli kitaplar okutulurdu.Annem ve komşunun hanımı hiç unutmam zaman zaman ağlarlardı .
Murat Hocam,
Bu şiirinizde kendimi 'Garipçiler' gibi hissettim. Bazıları arabeskin acısıyla yanar; bu şiirinizde böylesi bir acıdan maade bir yalnızlık hissettim. Bir de ikinci yeninin etkisi var sanki...
'Irmaklarca' şiirlerinizin devamını görmek istiyoruz.Selam ve saygılarımla.
emin değlim ama eğer tahminim doğruysa lütfen bana yazın/ türk dili ve edebiyatı öğretmnisniz değil mi? Bitlis Anadolu öğretmen lisesinde edebiayt öğretmenllği yaptınız. asker öğretmen.
hazan dergisi ve tasra edebiat dergilerinde yazılarına denk geldim...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta