suların güneşe aktığı günde mi
azrailin canına ölüm yaklaştığı anda mı
ayrılığın sonu yokluğa düştüğü yerde mi
gözlerinin korkudan fırlayacak gibi olduğu anda mı
bilmem nedir hangi mekanda zamanda hatırlarsın beni
akşam olur karanlığa kaldığımda
içimden bir sızı kesilir kaldırımlarda
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta