En kuytu sokağında şehrin
Esen bir rüzgar seni hatırlatır
Bir şarkı gelir aklıma
En hüzünlüsünden
Yıldızlara bakarım
Gözlerinin içi gibi parıltılı
Ama gitmez hüzün içimden
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




zaman unutturmak için var sanki..yarışıyoruz..tebrik ederim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta