Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Muhterem kardeşim, şiirinizi zevklele okudum
şahaser olmuş sizi kutlar başaralarınızın devamını dilerim.
hoşca kal dostca kal.Sevgi ve saygılarımla...
sanki sönmüste hala dumani tüten bir ask var gibi!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta