Sessizce kalmak lazım düştüğün yerden.
Acını belli etmeden.
Yerde kalan kalp kırıklarını topla hadi kimseler görmesin,
Ne halde olduğunu.
Yüzünde hafifçe bir gülüş,
İçinde kocaman bir ateş.
Yak yakabildiğin kadar alemi.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta