Ormanlardı gürül, gürül besleyen toprağı,
Yunuslardı dalgalarla denizleri karıştıran,
Kıskançlık krizlerine giren martılardı,
Şafak sökümünde ovaların yeşermesi,
Bakir kızların bahar şenliklerinde coşkuları,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta