Yolumda çiyanlar yılanlar dönülmezlerdeyim
Yolumda çığlar çığlıklar
Kanun bu giden dönmez
Giden unutulur bir kez
Uğurlanır birkaç damla gözyaşı ile
Yolumda müebbet yalnızlıklar
Bir orman boyu asıldım darağaçlarında
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta