Pusuya düşmüşken bu yalnızlık,
Bu koca sokakların kalabaklarında,
Kaybolasım gelir.
Kaldırımlarda, sessiz adımların sayıldığı,
Ruhlar, ruhsuzlar dolanır gözümde,
Hayal meyal.
Çetin bir rüzgar bırakır beni kapıma,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta