Hatırla pencere
ruhu şen kırlangıçların eviydin
şimdi hüznüm geceye rengini verir.
Boğazımda düğümlenen bir can var
konuşmak zor geliyor kendime inanmaktan.
Bu nefesimin son kurşunu,
vazgeçti duvarlar kaçmaktan.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta