Önce güneş kaybolmaya başladı, deniz coştu martılar sustu,
Kara bulutlar yoğunlaştı hızlıca geldi güneşi yuttu,
Kader denilen ince ama çok acı çizgi yüz hatları ile buluştu
İşte başladı yağmur denen rahmet, gökyüzü ile gözler de coştu
Ağla utanma dostum ağla sana başka şans kalmadı ki
Hayata dair attığın her zar geldiyse hep yek senin suçun yok
Sana bakan o pırıltı gözler artık düşman olmuşsa yapacak bir şey yok
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta